Bij Jay Daniel Wright groeien herinneringen uit tot visuele motieven. Met verf, pastel, was en hout geeft hij vorm aan de breuklijnen van zijn jeugd en aan wat hij daarvan blijft meedragen. Daarbij brengt Wright wat achter de sluier van de tijd verborgen ligt behoedzaam naar voren. Huizen, dieren, deuren en ramen worden metaforen voor een familie, angst en ontsnappen.