In Même de Nuit bouwen Paz Boïra en Henri Landré een wereld van dromen, angsten en hoop. Beeld, stem en muziek vloeien in elkaar over tot een eigenzinnige vertelling waarin duisternis nooit het laatste woord krijgt. Deze unieke performance is een zoektocht naar een eigen taal waarin licht blijft opduiken, zelfs uit het diepste zwart.